ساری برابر یک طوفان غافلگیر شد/ خسارت را بشماریم یا علت را پیدا کنیم؟ + تصاویر
به گزارش خبرنگار تابناک از استان مازندران، ساعت چهار بامداد سهشنبه، ساری با یکی از شدیدترین رخدادهای جوی اخیر خود مواجه شد، طوفانی ناگهانی که با رعدوبرق شدید، تگرگ، بارش سنگین و وزش باد همراه بود و تنها در حدود ۱۵ دقیقه، حجم قابل توجهی از بارش را بر شهر تحمیل کرد.
نتیجه اما فقط یک بارندگی شدید نبود، آبگرفتگی خیابانها، زیرگذرها و پیادهروها، سقوط درختان بزرگ، آسیب به تأسیسات شهری، آبگرفتگی برخی واحدهای کسبوکار و اختلال در شبکه برق بخشی از پیامدهای این حادثه بود.
وقتی ۱۵ دقیقه کافی است تا شهر زمینگیر شود
شدت بارش و وزش باد، بدون تردید بخش مهمی از خسارتها را رقم زده است، اما یک پرسش جدی همچنان باقی است: آیا شهری مانند ساری نباید برای مواجهه با بارشهای شدید و طوفانهای ناگهانی، برنامه پیشگیرانه و نقاط ایمنسازیشده داشته باشد؟
آبگرفتگی معابر و زیرگذرها، موضوعی نیست که صرفاً پس از وقوع حادثه درباره آن سخن گفته شود. شناسایی نقاط مستعد آبگرفتگی، ظرفیت شبکه دفع آبهای سطحی و آمادگی مدیریت بحران باید پیش از بحران بررسی و اصلاح شود، نه زمانی که شهروندان در میان آب گرفتار شدهاند.
زنگ خطر جدی در حاشیه شبکه برق
در کنار خسارات ناشی از آبگرفتگی، وضعیت برخی درختان شهری نیز نگرانی جدی ایجاد کرده است. گزارشهای میدانی نشان میدهد در برخی نقاط، درختان از ریشه یا بخشی از تنه جدا شده و شاخههای درهمتنیده آنها در مجاورت سیمهای برق قرار گرفتهاند.
این وضعیت با کوچکترین وزش باد میتواند خطر سقوط مجدد درخت، پارگی شبکه، برقگرفتگی و حتی وقوع حوادث جانی را افزایش دهد.
اینجا دیگر موضوع فقط یک درخت یا یک سیم برق نیست؛ بحث ایمنی شهروندان است.
نیروهای برق در میدان؛ اما پیشگیری کجاست؟
پس از وقوع حادثه و اختلال در شبکه توزیع برق، نیروهای اتفاقات و عملیات اداره برق ساری در نقاط آسیبدیده حاضر شدند و عملیات قطع درختان خطرآفرین، نصب تیرهای جدید و اصلاح شبکه را آغاز کردند.
این تلاشها قابل تقدیر است؛ اما سؤال اساسی این است که چرا بخشی از اقدامات ایمنی باید بعد از وقوع حادثه انجام شود؟
بازرسی مستمر درختان مشرف به شبکه برق، شناسایی تیرها و تجهیزات آسیبپذیر و رسیدگی فوری به گزارشهای مردمی میتواند بخش قابل توجهی از این خطرات را پیش از تبدیل شدن به بحران کنترل کند.
انتظار میرود دستگاههای مسئول، گزارشهای مردمی درباره درختان خطرآفرین، شبکههای آسیبپذیر، نقاط آبگرفتگی و سایر موارد را صرفاً بهعنوان تماسهای اضطراری تلقی نکنند، بلکه آنها را به دادهای برای پیشگیری و اصلاح زیرساختها تبدیل کنند.
ساری به جای مدیریت بحران پس از حادثه، به مدیریت پیشگیرانه بحران نیاز دارد، چراکه طوفان بعدی ممکن است فقط ۱۵ دقیقه فرصت برای جبران باقی بگذارد.
انتهای پیام/