سرخها به دنبال سه امتیاز، گاندوها به دنبال شکار بزرگ
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، پرسپولیس لیگ بیستوششم را با شرایطی آغاز کرده که هنوز نمیتوان با قاطعیت از یک تیم کاملاً تثبیتشده صحبت کرد. سرخپوشان در پنج هفته ابتدایی ۱۰ امتیاز به دست آوردهاند و همچنان در جمع تیمهای بالای جدول حضور دارند، اما فاصله کم امتیازی در هفتههای ابتدایی باعث شده هر لغزش، اهمیت زیادی پیدا کند. تساوی در دربی نیز اگرچه شکست نبود، اما باعث شد پرسپولیس نتواند از فرصت رویارویی مستقیم با رقیب سنتی خود برای نزدیک شدن به صدر جدول استفاده کند.
حالا اما شرایط متفاوت است. پرسپولیس باید خیلی زود از فضای دربی خارج شود و تمام تمرکز خود را روی دیدار با ذوبآهن بگذارد. تجربه سالهای اخیر نشان داده بازیهای بعد از دربی گاهی برای تیمهای بزرگ دشوارتر از خود شهرآورد است؛ چراکه هیجان، فشار رسانهای و حواشی مسابقه قبلی هنوز تمام نشده، اما بازیکنان باید از نظر ذهنی خودشان را برای یک مسابقه کاملاً متفاوت آماده کنند.
دربی برای پرسپولیس با یک امتیاز تمام شد، اما این نتیجه پاسخ تمام پرسشهای مربوط به تیم مهدی تارتار را نداد. سرخپوشان در بخشهایی از مسابقه نمایش خوبی داشتند و توانستند دروازه استقلال را باز کنند، اما در بخشهایی نیز مشکلاتی در حفظ برتری و کنترل جریان بازی دیده شد. حالا برابر ذوبآهن، انتظار از پرسپولیس کاملاً روشن است: تیم باید مالکیت و ابتکار عمل بیشتری داشته باشد و از موقعیتهایی که به دست میآورد، استفاده مؤثرتری کند.
یکی از نکات مهم برای پرسپولیس، وضعیت محمد عمری است. این وینگر جوان که در نیمه دوم دربی وارد زمین شد و در مدت حضورش عملکرد قابل توجهی داشت، در دقایق پایانی با آسیبدیدگی مواجه شد. بررسیها از آسیب رباط داخلی زانو حکایت داشت؛ بنابراین احتمال غیبت او برابر ذوبآهن مطرح است. از دست دادن عمری در شرایطی اتفاق میافتد که پرسپولیس برای شکستن دفاع حریفان به بازیکنانی با توانایی تغییر ریتم و خلق موقعیت نیاز دارد.
البته پرسپولیس فقط به یک بازیکن وابسته نیست. ترکیب این تیم از نظر نفرات هجومی و میانی دست سرمربی را برای تغییر سیستم و استفاده از گزینههای مختلف باز گذاشته است. اوستون اورونوف یکی از بازیکنانی است که میتواند در چنین مسابقاتی نقش مهمی داشته باشد؛ بازیکنی که اگر از نظر بدنی در شرایط مطلوب قرار داشته باشد، توانایی ایجاد تفاوت در بازیهای بسته را دارد.
در طرف مقابل، ذوبآهن قرار گرفته؛ تیمی که شاید در نگاه اول با توجه به نام و جایگاه پرسپولیس، شانس کمتری برای کسب سه امتیاز داشته باشد، اما فوتبال همیشه بر اساس جدول و پیشبینیهای روی کاغذ پیش نمیرود.
سبزپوشان اصفهانی در هفتههای ابتدایی فصل با مشکلاتی روبهرو بودهاند و به دنبال این هستند که از همین مسابقات دشوار برای تغییر شرایط استفاده کنند. عبداله ویسی به خوبی میداند که بازی مقابل پرسپولیس در تهران، از آن مسابقاتی است که یک نتیجه مثبت در آن میتواند تأثیر قابل توجهی بر روحیه تیم داشته باشد.
ذوبآهن برای موفقیت در این مسابقه احتمالاً بیش از هر چیز به نظم دفاعی و انتقال سریع از دفاع به حمله تکیه خواهد کرد. پرسپولیس تیمی است که اگر فضای کافی در اختیار داشته باشد، میتواند با استفاده از بازیکنان تکنیکی خود خطرساز شود. بنابراین نخستین وظیفه ذوبآهن، کاهش فضا بین خطوط و جلوگیری از شکلگیری حملات سریع سرخپوشان خواهد بود.
این مسابقه از یک زاویه دیگر نیز برای ذوبآهن اهمیت دارد. تیمی که بتواند در ورزشگاه آزادی مقابل پرسپولیس نمایش قابل قبولی ارائه کند، نهتنها از نظر امتیازی سود میبرد، بلکه اعتمادبهنفس بیشتری برای ادامه فصل پیدا خواهد کرد. به همین دلیل بعید است ذوبآهن از ابتدا با رویکردی کاملاً تدافعی وارد زمین شود. سبزپوشان احتمالاً تلاش خواهند کرد در مقاطع مشخصی از مسابقه فشار خود را افزایش دهند و از اشتباهات پرسپولیس در انتقال دفاع به حمله استفاده کنند.
در چنین بازیهایی گل اول اهمیت بسیار زیادی دارد. اگر پرسپولیس بتواند در دقایق ابتدایی به گل برسد، شکل مسابقه میتواند کاملاً تغییر کند. ذوبآهن مجبور خواهد شد خطوط خود را جلوتر بیاورد و همین مسئله فضاهای بیشتری برای مهاجمان و وینگرهای پرسپولیس ایجاد خواهد کرد.
اما اگر ذوبآهن بتواند نیمه اول را بدون دریافت گل پشت سر بگذارد، معادله متفاوت خواهد شد. هرچه زمان مسابقه بیشتر بگذرد، فشار روی پرسپولیس افزایش پیدا میکند و ذوبآهن نیز اعتمادبهنفس بیشتری برای رسیدن به نتیجه پیدا خواهد کرد. در چنین شرایطی حتی یک اشتباه کوچک از سوی مدافعان یا هافبکهای پرسپولیس میتواند مسیر بازی را تغییر دهد.
پرسپولیس در این مسابقه یک امتیاز مهم دیگر هم در اختیار دارد و آن، تجربه بازیکنانش است. بازیکنان سرخپوش به خوبی میدانند که در چنین مسابقاتی نباید تحت تأثیر نتیجه یا هیجان قرار بگیرند. تیم باید صبور باشد و تا زمانی که فرصت مناسب ایجاد نشده، بیمحابا حمله نکند.
از سوی دیگر، مهدی تارتار باید مراقب یک اتفاق مهم باشد: اینکه تیمش تصور نکند صرفاً با توجه به تفاوت کیفیت نفرات، میتواند ذوبآهن را شکست دهد. لیگ برتر در هفتههای ابتدایی بارها نشان داده که تیمهای مدعی در مقابل حریفانی که با برنامه دفاعی وارد زمین میشوند، کار سادهای ندارند.
برای پرسپولیس، این مسابقه در واقع یک آزمون شخصیت است. تیمی که مدعی قهرمانی است، باید بتواند بعد از یک مسابقه پرتنش مثل دربی، خیلی سریع تمرکز خود را بازیابی کند و در مسابقه بعدی سه امتیاز بگیرد. اگر سرخپوشان مقابل ذوبآهن امتیاز از دست بدهند، فشار روی تیم و کادر فنی بیشتر خواهد شد و فاصله با تیمهای بالای جدول نیز میتواند افزایش پیدا کند.
ذوبآهن اما چیزی برای از دست دادن ندارد. کسب یک امتیاز در تهران میتواند برای این تیم نتیجهای ارزشمند باشد و اگر ویسی بتواند تیمش را به یک بازی منظم و کماشتباه هدایت کند، حتی احتمال رقم خوردن یک شگفتی هم وجود دارد.
در نهایت باید گفت پرسپولیس روی کاغذ شانس بیشتری برای پیروزی دارد. میزبانی، کیفیت فنی بازیکنان و نیاز این تیم به سه امتیاز، کفه ترازو را به سود سرخپوشان سنگین میکند. اما ذوبآهن دقیقاً از همان جنس حریفانی است که میتواند بازی را برای پرسپولیس سخت کند؛ تیمی که اگر گل اول را دریافت نکند، میتواند مسابقه را به یک نبرد فرسایشی تبدیل کند.
پیشبینی میشود پرسپولیس بازی را در اختیار بگیرد و ذوبآهن چشم به ضدحملات و ضربات ایستگاهی داشته باشد. اگر سرخپوشان در نیمه نخست به گل برسند، احتمالاً کنترل مسابقه برای آنها سادهتر خواهد شد؛ اما در صورت بسته ماندن دروازه ذوبآهن، نیمه دوم میتواند برای پرسپولیس پرتنش و برای تیم اصفهانی امیدوارکننده باشد.
پرسپولیس برای ادامه حرکت در بالای جدول به برد نیاز دارد و ذوبآهن برای ساختن آیندهای بهتر به امتیاز. همین تفاوت در انگیزهها میتواند مسابقه دو تیم را به یکی از دیدارهای قابل توجه هفته ششم تبدیل کند؛ مسابقهای که شاید نتیجه آن روی کاغذ قابل پیشبینی به نظر برسد، اما فوتبال، بهخصوص در لیگ برتر ایران، بارها خلاف پیشبینیها را ثابت کرده است.