
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، از میدان امام(ره) تا چهارباغ، از بازار تاریخی تا محلههای قدیمی، انگار شهر خود را برای یک بدرقه بزرگ آماده کرده است. پرچمهای سیاه، بنرهای عزاداری، صدای نوحههایی که از حسینیهها به گوش میرسد و صحبت از کاروانهایی که راهی تهران میشوند، همه و همه نشان میدهد که اصفهان نیز مانند دیگر شهرهای ایران، این روزها در متن یک رویداد تاریخی ایستاده است.
در هفته جاری که آیینهای وداع و تشییع رهبر معظم انقلاب در حال برگزاری است، بسیاری از خانوادهها، هیئتهای مذهبی، گروههای مردمی و تشکلهای فرهنگی، برنامه سفر خود را تنظیم کردهاند. برخی از روزها قبل ثبتنام کردهاند، برخی با خودروهای شخصی راهی میشوند و عدهای هم اگر امکان حضور ندارند، دلشان را با مراسمهایی که در شهر برگزار میشود، همراه میکنند.
اصفهان، شهر ایمان و ایثار، پیش از این نیز بارها نشان داده است که در بزنگاههای تاریخی، حضوری فراتر از یک حضور معمولی دارد. این شهر، خاطره بدرقه هزاران شهید را در حافظه خود حفظ کرده است؛ شهری که کوچههایش هنوز نام شهدا را بر پیشانی دارند و مادران و پدران بسیاری، طعم وداع را سالها پیش چشیدهاند. شاید به همین دلیل است که واژه «بدرقه» برای مردم این دیار، تنها یک مراسم نیست؛ بخشی از هویت تاریخی و اجتماعی آنان است.
این روزها هر جا سخن از اعزام به تهران میشود، نخستین جملهای که شنیده میشود، این است: «انشاالله، حتماً میرویم.» شاید همه نتوانند راهی شوند، شاید شرایط کاری، بیماری یا کهولت سن اجازه ندهد، اما بسیاری تلاش میکنند به هر شکل ممکن خود را در این بدرقه تاریخی شریک بدانند؛ چه در مسیر تهران و چه در مراسمهایی که همزمان در اصفهان برگزار میشود.
برگزارکنندگان مراسم نیز بارها بر مردمی بودن این آیین تأکید کردهاند. دبیر ستاد برگزاری اعلام کرده است که محور اصلی این مراسم، حضور مردم و تشکلهای مردمی است و همه ظرفیتها برای تسهیل حضور علاقهمندان از سراسر کشور به کار گرفته شده است.
اما آنچه بیش از هر برنامهریزی و هماهنگی اجرایی به چشم میآید، حال و هوای مردم است؛ همان حالی که در نگاه یک پدر هنگام ثبتنام برای سفر، در اشکهای مادری که سالها خاطرات انقلاب را با خود حمل کرده و در شور جوانانی که مشتاق حضور در این مراسم هستند، دیده میشود.
اصفهان در این روزها تنها یک شهر نیست؛ روایتی است از پیوند خاطره و تاریخ. شهری که سالها در بزنگاههای مهم، سهم خود را ادا کرده و امروز نیز میخواهد در صفحه دیگری از تاریخ معاصر ایران، نامش در کنار میلیونها همراه این مراسم ثبت شود.
شاید سالها بعد، وقتی از این روزها سخن گفته شود، بسیاری از کسانی که راهی این سفر شدند، از خستگی راه نخواهند گفت؛ از احساسی خواهند گفت که آنان را از نصف جهان تا پایتخت کشاند؛ احساسی که برای هر کدام معنایی متفاوت داشت، اما مقصدش یکی بود؛ حضور در مراسمی که آن را بخشی از تاریخ معاصر ایران میدانستند.
این روزها اصفهان، بیش از همیشه، بوی بدرقه میدهد؛ بدرقهای که در آن، فاصله میان دلها و جادهها کوتاه شده است. قطارها، اتوبوسها و خودروهایی که راه تهران را در پیش میگیرند، تنها مسافر جابهجا نمیکنند؛ روایت مردمانی را با خود میبرند که میخواهند در لحظهای تاریخی حاضر باشند و سهم خود را از این وداع ادا کنند.
و شاید همین، ماندگارترین تصویر این روزها باشد؛ شهری که آرامآرام، با دلی اندوهگین اما استوار، رهسپار بدرقهای شده است که تا سالها در حافظه تاریخ باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/