
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، سپاهانِ محرم نویدکیا، با وجود شکست تلخ خانگی مقابل استقلال در آخرین بازی نیمفصل، عنوان قهرمانی نیمفصل لیگ برتر را به دست آورد؛ قهرمانیای که اگرچه از نظر عددی و جایگاهی ارزشمند است، اما در بطن خود تناقضها، حسرتها و پرسشهای مهمی را نیز حمل میکند. سپاهان در نیمفصل نخست، تیمی بود که بیش از هر رقیب دیگری ثبات امتیازگیری داشت، کمتر لغزید و از بازیهای بهظاهر ساده، بیشترین بهره را برد. اما درست در بزنگاههای بزرگ، جایی که باید قدرت نهایی خود را نشان میداد، نتوانست انتظارات را برآورده کند.
لیگ نخبگان را از دست داد
یکی از اولین و مهمترین ناکامیهای سپاهان نویدکیا، از دست دادن سهمیه لیگ نخبگان آسیا بود؛ هدفی که از ابتدای فصل بهعنوان یکی از اولویتهای اصلی باشگاه تعریف شده بود. سپاهان در رقابتهای آسیایی، برخلاف لیگ داخلی، نتوانست همان تیم منظم، صبور و کماشتباه باشد. اشتباهات فردی، نوسان در تمرکز و ناتوانی در مدیریت لحظات حساس، باعث شد این تیم از مسیری که میتوانست اعتبار بینالمللی و انگیزه مضاعف برای ادامه فصل ایجاد کند، باز بماند. حذف از لیگ نخبگان، ضربهای بود که هنوز سایه آن بر فضای فنی و روانی تیم دیده میشود.
جام حذفی را از دست داد
سپاهان در جام حذفی نیز خیلی زودتر از آنچه انتظار میرفت، از گردونه رقابتها کنار رفت. جامی که همواره برای تیمهای مدعی، مسیر جبرانی و فرصتی برای تثبیت اقتدار محسوب میشود، برای سپاهان به یک ناکامی دیگر تبدیل شد. حذف از جام حذفی نهتنها یک جام بالقوه را از سپاهان گرفت، بلکه فشار را بر لیگ برتر دوچندان کرد. حالا دیگر هیچ راه فراری وجود ندارد؛ سپاهان برای توجیه فصل خود، چارهای جز قهرمانی در لیگ ندارد.
تقریباً مقتدرانه قهرمان نیمفصل شد
با همه این ناکامیها، سپاهان توانست نیمفصل نخست لیگ برتر را تقریباً مقتدرانه به پایان برساند. این تیم بیش از هر چیز، در بازیهای مقابل تیمهای متوسط و پایین جدول، عملکردی حسابشده داشت؛ بازیهایی که معمولاً قهرمانان لیگ از دل آنها ساخته میشوند.
سپاهان یاد گرفت چگونه در روزهای نهچندان خوب، باز هم امتیاز بگیرد؛ ویژگیای که سالهاست حلقه مفقوده بسیاری از مدعیان بوده است. صدرنشینی در پایان نیمفصل، نشان میدهد این تیم از نظر ساختار کلی، هنوز بهترین تیم لیگ است.
اقتداری که کامل و بینقص نبود
نکته نگرانکننده برای سپاهان نویدکیا، شکست در هر سه بازی بزرگ نیمفصل است؛ آن هم در ورزشگاه نقش جهان. باخت به استقلال، تراکتور و پرسپولیس در خانه، آماری است که نمیتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد. نقش جهان، که باید قلعه امن سپاهان باشد، در بازیهای بزرگ به نقطه ضعف تبدیل شد. این شکستها بیش از آنکه فنی باشند، ذهنی و تاکتیکی به نظر میرسند؛ جایی که سپاهان یا بیش از حد محافظهکار شد، یا در لحظات کلیدی تمرکز خود را از دست داد.
نیمفصل دوم اما داستان دیگری است. سپاهان حالا دیگر فقط یک مدعی نیست؛ صدرنشین است و همه رقبا با انگیزهای مضاعف مقابلش قرار خواهند گرفت. تیم نویدکیا باید یاد بگیرد چگونه در بازیهای بزرگ، همان آرامش و کنترل بازیهای کوچک را حفظ کند. قهرمانی لیگ، تنها هدف باقیمانده و در عین حال بزرگترین آزمون این تیم است.
در کنار لیگ، سپاهان در لیگ قهرمانان آسیا ۲ نیز فرصت جبران دارد. این رقابت، میتواند تبدیل به مسیری برای بازسازی اعتبار آسیایی باشگاه شود؛ به شرط آنکه سپاهان از اشتباهات گذشته درس گرفته باشد. قهرمانی در آسیا شاید دشوار باشد، اما برای تیمی با این امکانات، این تاریخچه و این هواداران، یک رؤیای دور از دسترس نیست.
سپاهان نویدکیا در نیمفصل اول، نشان داد که تیمی بالغتر از سالهای گذشته است؛ اما هنوز قهرمان نشده است. قهرمانی واقعی، در نیمفصل دوم ساخته میشود؛ جایی که فشار، خستگی و بازیهای سرنوشتساز، چهره واقعی مدعیان را آشکار میکند. حالا همه چیز مهیاست تا سپاهان یا فصل را به نقطه اوج برساند، یا به تیمی تبدیل شود که «فرصتهای بزرگ» را از دست داد.
انتهای پیام/