معناي ماه رجب را بهتر متوجه شويد!
تابناك اصفهان: حجت الاسلام محمدرضا زائري، روزنامه نگار و فعال فرهنگي در يادداشت هفتگي خود در روزنامه خراسان نوشت: فرض کنید که جایی در اتاق انتظار نشسته اید و نام خانوادگی و شهرت افراد را می خوانند وصدا می زنند ، آیا در چنین شرایطی هرکسی می تواند خود را به نامی که خوانده اند معرفی کند؟
کد خبر: ۲۱۵۲۷۸
تاریخ انتشار: ۳۱ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۹:۲۳ 19 April 2016
تابناك اصفهان: حجت الاسلام محمدرضا زائري، روزنامه نگار و فعال فرهنگي در يادداشت هفتگي خود در روزنامه خراسان نوشت: فرض کنید که جایی در اتاق انتظار نشسته اید و  نام خانوادگی و شهرت افراد را می خوانند وصدا می زنند ، آیا در چنین شرایطی هرکسی می تواند خود را به نامی که خوانده اند معرفی کند؟ 

خواهید گفت که خیر ، باید اسم و عنوان و اشتهار رسما ثبت شده باشد و باید سال ها ، بلکه نسل ها بگذرد تا یک نام خانوادگی یا یک صفت جابیفتد و مشهور شود. 
مثلا هیچ کس را تنها با یک سفر به مشهد یا اقامتی کوتاه در این شهر به عنوان مشهدی نمی شناسند بلکه باید چندان در این شهر بماند و اقامت و استقرار داشته باشد که او را مشهدی بدانند. 

یا مثلا کسی را تنها با یکی دو بار غذا درست کردن به عنوان آشپز نمی  شناسند بلکه باید به طور دائمی و جدی به این حرفه اشتغال یابد تا بگویند فلانی آشپز است. 

در مسائل معنوی و روحانی نیز چنین است. اوصاف و عناوین معنوی هم تنها زمانی به افراد اطلاق می شود که در هر موضوعی چندان استقرار و استمرار و جدیت و تلاش داشته باشند که به حقیقت مشمول آن عنوان بشوند.  
  
در روایات دینی ما آمده است که در روز قیامت ندایی به گوش اهل محشر می رسد که می پرسد : رجبی ها کجا هستند ؟ و آنگاه عده ای  از صفوف مردمان جدا می شوند و با عنایت خاص خداوند به سوی بهشت می روند. 

چگونه می شود که در آن هنگامه سخت ، فرشتگان کسی را به این صفت بشناسند ؟ آیا تنها با یکبار روزه گرفتن یا دو رکعت نماز خواندن کسی به عنوان رجبی شناخته می شود ؟ 

در حدیث مشهور "ملک داعی" آمده است که فرشته خاص پروردگار در هر شب ماه رجب اهل ذکر واطاعت خدا را بشارت می دهد و خبر می رساند که خداوند فرموده این ماه را چون ریسمانی آویخته ام تا هرکس بدان چنگ زند به من برسد. 

کسی که در ماه رجب به این ریسمان بیاویزد در هنگامه پر اضطراب و هول انگیز محشر به رحمت خداوند خواهد رسید و در میان آسمانیان به این صفت شناخته خواهد شد. 

در روز قیامت فرشتگان کسی را رجبی خواهند دانست که با تمام وجود در حقیقت شهر رجب ساکن شده باشد و خیابان هایش را و کوچه هایش را بشناسد. کسی که روزهایش را روزه گرفته باشد ، کسی که شب هایش را به عبادت ایستاده باشد ، کسی که به خاطر خدا چندان به یتیمان رسیده باشد و صدقه داده باشد و آن قدر از گناهان دست کشیده و پرهیز کرده باشد که واقعا اهل رجب به شمار آید.

این فرصت آسمانی به سرعت می گذرد و اکنون تنها بیست روزش باقی است. کاش چنان در این شهر ساکن شویم و چنان به آن انس بگیریم و چنان اهل حقیقتش باشیم که در هول و هراس قیامت ما را نیز چنین صدا بزنند و به احترام و عزت بخوانند و بگویند که : " جناب آقای رجبی ، سرکار خانم رجبی ! بفرمایید داخل !"
مطالب مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: